Η Βράβευση των Αριστούχων Μαθητών Σχολικού Έτους 2013-2014.

   Το Σάββατο 25 Απριλίου και ώρα 11:00, στη στη Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων Λ.Α.Ε.Δ. (Ρηγίλλης 1 και Βασιλίσσης  Σοφίας -Πλατεία Παύλου Μελά) έγινε η τελετή απονομής τιμητικών βραβείων καθώς και χρηματικού επάθλου στα τέκνα των ε.α. Αξκών Στρατού και ΕΛ.ΑΣ. μελών της ΕΑΑΣ. Στην ίδια εκδήλωση βραβεύτηκαν και οι πρωτεύσαντες των Παραγωγικών Σχολών Στρατού και Αστυνομίας.

   Η εκδήλωση έγινε αρκετά καθυστερημένα, καθόσον τα χρήματα είχαν διατεθεί από το ΓΕΣ από τις αρχές Ιανουαρίου. Τα κατά τόπους παραρτήματα της Ένωσης έκαναν την εκδήλωση Ιανουάριο με αρχές Φεβρουαρίου.

   Πάντως από άποψη οργάνωσης- εκτέλεσης ήταν άψογη με όλα τα μέλη του ΔΣ της ΕΑΑΣ παρόντα.

   Φέτος η ΕΑΑΣ, πολύ ορθά, περιέλαβε στις καταστάσεις και παιδιά προηγουμένων ετών που δεν υπέβαλαν αιτήσεις για οιονδήποτε λόγο. Αυτό όμως είχε σαν αποτέλεσμα να μειωθεί το ποσό του χρηματικού επάθλου στους υπολοίπους καθόσον το ΓΕΣ χρηματοδοτεί τις αιτήσεις του τρέχοντος έτους. Έτσι τα παιδιά αντί για 320 Ευρώ πήραν μόνο 225 ως έπαθλο.

ΣΧΟΛΙΟ: Το μέτρο ήταν σωστό. Δεν ήταν σωστό όμως το μέτρο της μείωσης του χρηματικού επάθλου. Η ΕΑΑΣ στο μέτρο της εξυπηρέτησης των μελών της έπρεπε να διαθέσει το απαιτούμενο κονδύλιο από τα αδιάθετα του προϋπολογισμού της. Άλλωστε αυτό κάνει κάθε χρόνο και για τη βράβευση των παιδιών των μελών προερχομένων από την ΕΛ.ΑΣ. Είναι πολύ απλούστερο και δίκαιο, από το να αισθάνεται κάποιο παιδί αδικημένο εξ αιτίας μιας απόφασης του ΔΣ της ΕΑΑΣ που κατά τα άλλα ήταν σωστή. Με την ίδια λογική να υποβάλλει κάποιος και αίτηση παραθερισμού όποτε του καπνίσει. Οι διαταγές δε μπορεί να καταστρατηγούνται πόσο μάλλον τα δικαιώματα των παιδιών.

Παρακάτω ακολουθεί το βίντεο της εκδήλωσης. Παρακολουθήστε το.

Διαβάστε περισσότερα »

ΟΙ ΤΡΙΔΥΜΕΣ ΑΡΕΤΕΣ: Αξιοπρέπεια, Αυτοεκτίμηση, Φιλότιμο.

ΟΙ ΤΡΙΔΥΜΕΣ ΑΡΕΤΕΣ:

αξιοπρέπεια, αυτοεκτίμηση, φιλότιμο.

   Του Αντιστράτηγου Δημήτρη Μπάκα.

    ΠΡΟΟΙΜΙΟ.

    Γεμίζουν οι πλατείες πολλών Πόλεων, στην Χώρα μας και αλλαχού, με κάθε ηλικίας και εθνικότητας πολίτες  με μια φωνή έκκλησης για «αξιοπρέπεια». Συγκινητικό, αν μη τι άλλο, το θέαμα! Ένα πηγαίο συναίσθημα και ένα αίτημα… «λογικό» ενός Λαού που τόσα έχει δώσει στην Οικουμένη, αλλά πάντα νιώθει ...αδικημένος! 

    Πως  να ξεδιαλύνει κανείς  που βρίσκεται το δίκαιο και που το άδικο αρχίζει!

    Έχει, άραγε, νόημα στην εποχή μας η λέξη αξιοπρέπεια! Μπορεί από μόνη της ως αίτημα να αποφέρει ουσιαστικό αποτέλεσμα! Ας τα δούμε  σύντομα, αλλά μεθοδικά.

   ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ.

    Αξιοπρέπεια: Είναι «ο τρόπος ζωής, κατά τον οποίο σέβεται κανείς τον εαυτό του,

δεν τον ταπεινώνει, ώστε να κερδίζει τον σεβασμό των άλλων, δεν πέφτει σε μικρότητες. Η υπερηφάνεια με ευγένεια ήθους». Αυτά αναγράφει το λεξικό. Στην Αρχαία Ελλάδα δεν υπάρχει ακριβές αντίστοιχο της ρωμαϊκής έννοιας  αξιοπρέπεια [dignitas]. Μια πολιτική έννοια με ουσιώδη γνωρίσματα την ευγενή καταγωγή, το δημόσιο λειτούργημα και την κοινωνική προσφορά. Ένας βαθμός  ιερότητας την συγκαθόριζε την αξιοπρέπεια και το κύρος του Ρωμαίου αξιωματούχου, ως πρόσωπο. “Sanctussenatus”[Ιερά Σύγκλητος]. Όχι μόνον  προνόμιο, αλλά δεσμευτική επιταγή για αυτοπειθαρχία και γενναιοδωρία. Μια αίσθηση ανωτερότητας, «υψηλό φρόνημα». Μεγαλοψυχία. Η αξιοπρέπεια δεν έρχεται σε αντίθεση προς την ανθρωπιά αλλά την εμπεριέχει. Ο Κικέρων θεωρεί την αυτογνωσία, ως γνώση του προορισμού του ανθρώπου, βασική προϋπόθεση για την πραγμάτωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

    Θεολογικά ο άνθρωπος θεωρήθηκε, ως εάν εικόνα του Θεού, καθόσον ως πνευματικό ον αποπνέει την αξιοπρέπεια του Δημιουργού του.  Βασίζεται στην ελεύθερη βούλησή του [αυτεξούσιο]  ως προσώπου, που έχει την ιδιαίτερη δεκτικότητα του θείου. Έτσι η αξιοπρέπεια καθίσταται αθάνατη, καθόσον ως ουσία βασίζεται στην αιώνια τάξη, ανεξάρτητα από τον πεπερασμένο φορέα.

    Σταδιακά άρχισε να διακρίνεται η αξιοπρέπεια σε δυο μορφές αξίας: στην ηθική που απονέμεται σε εκείνον που εκπληρώνει «τις υποχρεώσεις του ανθρώπου ως άνθρωπος» και στην «τιμητική κοινωνική θέση που χορηγείται λόγω εξαιρετικής προσφοράς».

    Η αναγέννηση και η μεταρρύθμιση εξυμνούν την ομορφιά αυτού του Κόσμου και θεωρούν τον άνθρωπο ως ένα εξίσου όμορφο ον. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν βλάπτεται από την ευτέλεια της καταγωγής. Οι άνθρωποι δεν είναι δούλοι αλλά ζηλωτές της φύσης. Η θέση του ανθρώπου, ως στέμματος της δημιουργίας, εξασφαλίζει την ανταμοιβή για την αρετή του με τη θεία χάρη.

    Η εξισωτική αντίληψη του φυσικού δικαίου στρέφεται κατά των αξιών στην ιεραρχικά δομημένη κοινωνία των  τάξεων.

    Ο Καντ θεωρεί τον άνθρωπο αυτοσκοπό και η αυτονομία είναι ο μοναδικός λόγος της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

    Ο Σίλλερ εναποθέτει  στον ίδιο τον άνθρωπο την αξιοπρέπεια σε σχέση με τα ειδικά πνευματικά και ηθικά χαρίσματά του.

    Τον 19^ο αιώνα αρχίζει ο υποβιβασμός της αξιοπρέπειας με την διάδοση των υλιστικών αντιλήψεων[ Φόϋρμπαχ και Μαρξ] μέχρι τον χυδαίο υλισμό [1860-1870] και της ωφελιμιστικής – λειτουργικής θεώρησης του ηθικού φαινομένου.

    Ο Νίτσε υπογραμμίζει: «…ο άνθρωπος έχασε πάρα πολλά από την αξιοπρέπειά του, παρά τις προσπάθειες  όσων στη θέση του νεκρού θεού θέτουν την ηθική…».

    Μια σχετική αναβίωση της αξιοπρέπειας οφείλεται στον αγώνα των νεοκαντιανών κατά των ωφελιμιστικών – ευδαιμονιστικών τάσεων χωρίς να επεκταθεί πολύ.

    Παρά την ρητή αναφορά της έννοιας της αξιοπρέπειας στο προοίμιο της Χάρτας των Ηνωμένων Εθνών [26-06-1945] και στη «Γενική διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου»[ 10 Δεκ 1948] η καθολική αναγνώριση της αξιοπρέπειας του ανθρώπου δεν κατάφερε να αποκτήσει σημαντική δεσμευτικότητα, λόγω της αντιφατικής πολλαπλής φιλοσοφικής και πολιτικής χρήσης της.

    Μέσα στο κλίμα της μαζικής κοινωνίας και της εμπορευματοποίησης των πάντων, που επικρατεί τις τελευταίες δεκαετίες η έκφραση «ανθρώπινη αξιοπρέπεια» έχει καταστεί μάλλον ένας κενός τόπος μεταξύ πολλών άλλων.

    Αληθεύει, ίσως, αυτό που Γκαίτε αποφαίνεται: «τώρα ο άνθρωπος ως ποιητής του εαυτού του θα αποκτήσει αυτοσυνείδηση και θα δημιουργήσει μόνος του τις συνθήκες της ζωής του και θα θεμελιώσει μια ανεξάρτητη αξιοπρέπεια»

  Αυτοεκτίμηση[self-esteem]: «Η προσωπική κρίση της αξίας του ατόμου, η οποία εκφράζεται με τις στάσεις που αναπτύσσει απέναντι στον εαυτό του» [Coopersmith]. Είναι η ικανότητα [αρετή] να δίνει κάποιος αξία στον εαυτό του και να τον μεταχειρίζεται με αξιοπρέπεια, αλήθεια και αγάπη. Συνώνυμες έννοιες: [self-concept] αυτο-ιδέα, [self-image] αυτοεικόνα, [self-acceptance] αυτοαποδοχή κοκ.

    Η αυτοεκτίμηση είναι πηγή ενέργειας. Όταν εκτιμώ το εαυτό μου έχω μεγαλύτερες πιθανότητες να αντιμετωπίσω τη ζωή με ειλικρίνεια και δύναμη. Όταν θεωρώ τον εαυτό μου υποτιμητικά νιώθω ως θύμα. Θεωρώ τους άλλους υπεύθυνους για τις πράξεις μου. Αισθάνομαι  δυσπιστία και απομόνωση, που προκαλούν κατάπτωση.

    Η υψηλή αυτοεκτίμηση δεν πρέπει να συγχέεται με τον εγωισμό, που αποτελεί κακή μορφή  «ανωτερότητας». Η αυτοεκτίμηση είναι η αναγνώριση της αξίας του εαυτού μας. Το μόνο αντίδοτο στο φόβο της απόρριψης. Εντάσσεται στα γνωρίσματα που μοναδικά ανήκουν στον άνθρωπο και του προσδίδουν την  ανθρωπινότητα.

    Οι ψυχολόγοι μας διαβεβαιώνουν ότι η αυτοεκτίμηση[θετική ή αρνητική] δεν είναι έμφυτη στο άτομο, αλλά είναι αποτέλεσμα της ποιότητας των εμπειριών  του και της αλληλεπίδρασης  με το ψυχολογικό και κοινωνικό περιβάλλον του.  Αυτοεκτίμηση, έστω και ελλιπής, εμφανίζεται από τα πρώτα χρόνια της ζωής και κρυσταλλώνεται σταδιακά. Το οικογενειακό περιβάλλον είναι ο πιο σπουδαίος παράγοντας, αλλά το σχολείο και η κοινωνική νοοτροπία τελικά ασκούν τεράστια επιρροή.

    Επιβεβαιώνεται η θεωρία του αυτοκαθρεπτιζόμενου εαυτού [looking-glassself]  σύμφωνα με την οποία τα συναισθήματα που τρέφει το άτομο για τον εαυτό του αντανακλούν τα συναισθήματα των άλλων προς αυτό.

    Η αύξηση της αυτοεκτίμησης είναι δυνατή ανεξάρτητα από την ηλικία και εδράζεται στην αυτογνωσία, τον  αυτοέλεγχο και την  αυτοπειθαρχία.

 Όσο πιο πολύ εκτιμάει κανείς τον εαυτό του , τόσο πιο λίγα απαιτεί από τους άλλους.  Όσο πιο λίγα απαιτεί, τόσο περισσότερο τους εμπιστεύεται. Όσο πιο πολύ  εμπιστεύεται τον εαυτό του και τους άλλους τόσο πολύ ευκολότερα τους αγαπάει και λιγότερο τους φοβάται. Τόσο πιο πολλά οικοδομεί μαζί τους. Τόσο πιο πολύ τους γνωρίζει. Τόσο πιο στέρεοι είναι δεσμοί και οι γέφυρες ανάμεσα σε αυτόν και τους άλλους. Τόσο υγιής Κοινωνία δομείται….

    Σήμερα κάτω από ένα ανελέητο βομβαρδισμό ανεξέλεγκτων πληροφοριών,  με  εύθραυστους οικογενειακούς δεσμούς, με αμβλυμμένες τις κλασσικές αξίες και με άκριτη «ισότητα» που οδηγεί σε γενική ισοπέδωση η υψηλή αυτοεκτίμηση καθίσταται μάλλον  ουτοπία. Στην καλύτερη περίπτωση να αναπτυχθεί ένας εγωισμός  που απέχει πολύ από την υψηλή αυτοεκτίμηση, από την οποία αναδύεται η ευσταθής αυτοπεποίθηση.

    Το Φιλότιμο[philotimo]:Η έντονη συναίσθηση της τιμής. Η ενσυνείδητη προσπάθεια για ανταπόκριση στο καθήκον. Συσχετίζεται με την γενναιότητα, τη τιμιότητα, την ευθύτητα, την ευθιξία, τη μεγαλοψυχία, την άμιλλα και την ελληνική λεβεντιά.

    Έχει ονομασθεί Ελληνικό Φιλότιμο, καθόσον είναι ιδιάζουσα έννοια του ελληνικού τρόπου σκέψεως και αντίδρασης.

    Είναι αρετή και συνιστά την κινητήρια δύναμη για επιτεύγματα που εγγίζουν την έννοια του θαύματος. Στο ελληνικό φιλότιμο αποδίδονται όλα τα κατορθώματα της φυλής μας και η διαρκής παρουσία- προσφορά της στην Ιστορία  της Ανθρωπότητας.

    Τις τελευταίες δεκαετίες φαίνεται ότι αμβλύνθηκε σημαντικά η έννοια Ελληνικό Φιλότιμο, γιατί ο εξωτερικός κίνδυνος που μας ενώνει δεν είναι τόσο ορατός και  πλημμυρίσαμε από την ατομική  «ευδαιμονία».

ΣΥΝΘΕΣΗ- ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ.

    Οι τρεις παραπάνω έννοιες συνιστούν η καθεμιά της μια διακεκριμένη αρετή, καθόσον είναι δυνατότητα ενέργειας αλλά και ειδοποιός δυνατότητα.

 Αναδύονται από τη σύνθεση των ρυθμιστικών αξιών της αλήθειας, του κάλλους και του αγαθού. Ήτοι έχουν ρεαλιστικό, αισθητικό και ηθικό χαρακτήρα.

  Είναι τρίδυμες αρετές με μόνη διαφορά μεταξύ τους  την εκάστοτε αναλογία και προτεραιότητα των συνιστωσών αξιών. Στην αξιοπρέπεια κυριαρχεί η ρεαλιστική αντικειμενικότητα, στην αυτοεκτίμηση η εσωτερική αρμονία  και στο φιλότιμο η ηθική στάση.

 Και οι τρεις άπτονται της αξίας της ιερότητας, καθόσον αναφέρονται στον άνθρωπο ως πρόσωπο- υπέρτατη αξία.

    Η καθεμιά ξεχωριστά προσφέρει αξιόλογη δύναμη σε ένα ορίζοντα εφαρμογής. Από την ταυτόχρονη, όμως, και αρμονική τους σύνθεση αναδύεται το ευγενές  πείσμα. Μια δυναμική αρετή που ανήκει αυθεντικά στην ιερότητα, ως κρυσταλλωμένη πεποίθηση με ισχυρό ρίζωμα στο καταπίστευμα των προγόνων μας και την ιερά παράδοσή μας.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ.

    Όταν συνδυασθούν αρμονικά οι αρετές της αξιοπρέπειας, της αυτοεκτίμησης και του ελληνικού φιλότιμου συγχωνεύονται οι ορίζοντες εφαρμογής τους, οπότε αναδύεται καινούργια δύναμη δράσεως το πανίσχυρο θετικό πείσμα.

    Με αυτό το πείσμα, που εδράζεται σε στέρεα και υγιή θεμέλια των τρίδυμων αρετών, ο Έλληνας πάλεψε σε όλους τους αγώνες του.

 Με το ευγενές  πείσμα γίνεται άλλος άνθρωπος.

    Το μυαλό του ξελαμπικάρει και βλέπει την πραγματικότητα, όπως είναι και όχι όπως θα ήθελε να είναι.

Η καρδιά του πλημμυρίζει με αγνό παλμό.

    Αναγνωρίζει τα λάθη του και διδάσκεται από αυτά. Αποδέχεται τις ενοχές του  και τις συνέπειες τους και δεν τις αποδίδει στους άλλους και στον …Εωσφόρο. Πνίγει τη μουρμούρα και βρίσκει το χαμόγελό του.  Τότε θεωρεί τον εαυτό του άξιο να αναλάβει τις ευθύνες του. Αξιοποιεί τις δυνάμεις του…

    Συγχωνεύει τις αντιδικίες και στραγγαλίζει τη διχοστασία και τη διχόνοια.   Συνειδητοποιεί, ότι το ατομικό όφελος είναι συνάρτηση εκείνου του διπλανού του, γι΄αυτό τοποθετεί το δικό του συμφέρον κάτω από το εθνικό.

    Εγκαταλείπει τον καφενέ και αρπάζει με θάρρος και αυτοπεποίθηση τα «όπλα» της ζωής και του αγώνα προόδου. Με τα δικά του χέρια οργώνει τα ευλογημένα  χώματα της Γης των Πατέρων του και παράγει  ασύγκριτα προϊόντα.

    Σταματάει τις «καταλήψεις» και ανοίγει τα Σχολειά και τα Πανεπιστήμια για σπουδές και για μάθηση. Η οξύνοιά του κατεβάζει νέες ιδέες προόδου και ανάπτυξης.    Καθαρίζει τις μοναδικές στον Κόσμο ακτές της θάλασσας της Πατρίδας του.

    Σχεδιάζει και χτίζει μια νέα Χώρα. Ρυθμίζει, χωρίς υποδείξεις ξένων, όσα απαιτούνται για μια εύρυθμη Κοινωνία.

    Δημιουργεί μια Πατρίδα σύγχρονη, η οποία ως εφάμιλλη  μπορεί να συνεργάζεται αρμονικά  στο σημερινό Παγκόσμιο γίγνεσθαι.

    Εφαρμόζει τους Νόμους της Πολιτείας, γιατί έχει ξεκαθαρίζει στο μυαλό του ότι οι νόμοι περιορίζουν  στο βαθμό που απαιτεί η αρμονική  συνύπαρξη  το ύπατο αγαθό, την ατομική του ελευθερία,  αλλά η βία της αναρχίας την θανατώνει.

    Με αυτά τα συναισθήματα, τις σκέψεις  και τα πιστεύω συνεργάζεται με τον συμπατριώτη του και δεν το καταπολεμάει. Τον αμιλλάται.

    Με αυτό τον ψυχικό παλμό κατόρθωσε η φυλή μας, τα όσα μοναδικά  έχει  πετύχει.

    Και είναι τότε, που οι Ξένοι νιώθουν  θαυμασμό και όχι οικτιρμό. Τότε υμνούν τα επιτεύγματα και προστρέχουν ως φιλέλληνες.

    Έτσι ακριβώς έγινε σε όλους τους αγώνες του Έθνους μας.

    Έτσι γράφηκε η Ένδοξη Ελληνική Ιστορία, από την αρχαιότητα έως την Παλιγγενεσία του 1821 και το Έπος της γενιάς του 1940.

 ΕΠΙΛΟΓΟΣ.

    Είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι, το παράδειγμα των προγόνων μας το διδάσκει:     Ενωμένοι πετυχαίνουμε θαύματα. Η διχοστασία μας καταστρέφει. Το γνωρίζουμε καλά, αλλά ο κακός εαυτός μας δεν μας αφήνει να το παραδεχτούμε.

Φταίει μόνον η ιδιοσυγκρασία της φυλής μας ! Ίσως . Δεν θέλουμε να το πιστέψουμε.   Πιστεύουμε ότι πιο πολύ φταίει η λαθεμένη κουλτούρα μας. Ένα μίγμα άκρατου ατομικισμού και προσωπικής ευδαιμονίας, που συνιστούν ουσιαστικά ένα είδος μηδενισμού, που καταλύει κάθε κοινωνικό δεσμό.

    Δεν νιώθουμε, πια, ότι ανήκουμε σε ένα σύνολο, στο οποίο θα θέλαμε να ζήσουμε και εκείνο να μας φροντίζει.  Ζητάμε από τους άλλους να μας δώσουν ό,τι και εμείς ακόμη δεν είμαστε  σίγουροι ότι το αξίζουμε.

    Την αξιοπρέπεια εμείς τη διασφαλίζουμε με τη στάση μας και δεν μας τη χαρίζει κανένας, όταν δεν  πείθουμε ότι την αξίζουμε.

    Δεν απομένει παρά να αναπτύξουμε την προσωπική μας, αλλά και την εθνική μας αυθεντική υψηλή αυτοεκτίμηση. Να πιστέψουμε στον εαυτό μας με ειλικρίνεια και με ρεαλιστική βάση. Να τον αγαπήσουμε.  Να τον φροντίσουμε όπως το αξίζει.

    Να αναπτύξουμε το Ελληνικό Φιλότιμο.

    Τότε θα αναδυθεί σίγουρα το ευγενές πείσμα δράσεως.

    Με αυτά τα νάματα να εμπνεύσουμε τα παιδιά μας.

    Και τότε  το Εθνικό, με το οποίο είναι συνυφασμένο και το  προσωπικό, καλό, όπως  και η αξιοπρέπειά μας είναι  απόλυτα εξασφαλισμένα.

    Όλα τούτα όμως  είναι εύγευστοι καρποί της σφαιρικής καλλιέργειας και ανάπτυξης της ανθρώπινης προσωπικότητας. Του ελεύθερου  ανθρώπου ως όλον.

    Είναι έργο, σκοπός και επίτευγμα της  Παιδείας μας που ονομάζουμε Ολιστική Παιδεία. Κοντολογίς της Παιδαγωγίας και της Ανδραγωγίας.

    Το οφείλουμε, θαρρούμε, στην Πατρίδα και τα παιδιά μας  να ασχοληθούμε όλοι μας μεθοδευμένα με επιμέλεια και φιλότιμο με αυτού του είδους την ευρύτατη Παιδεία.

    Πρέπει και μπορούμε να αρχίσουμε με πείσμα. Ποτέ δεν είναι αργά.

Δημήτρης Μπάκας

    Φεβ 2015

Διαβάστε περισσότερα »

Αριθμός Μητρώου ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και Ασφαλιστική Ικανότητα. (και τέως ΟΠΑΔ)

Αγαπητοί Συνάδελφοι!

     Όπως ήδη γνωρίζετε ο ΟΠΑΔ έπαψε να λειτουργεί και όλοι οι ασφαλισμένοι του έχουν ενταχθεί στο ΙΚΑ. Σας ενημερώνουμε ότι στο ΙΚΑ ήδη λειτουργεί νέα ηλεκτρονική υπηρεσία προκειμένου να ενημερωθούμε για τον δικό μας αριθμό μητρώου ασφαλισμένου (Α.Μ.Α.), αλλά και των μελών της οικογένειας μας, που μας αποδόθηκε αυτόματα κατά την ενσωμάτωσή μας στο Μητρώο Ασφαλισμένων του ΙΚΑ, χωρίς να χρειάζεται να απευθυνόμαστε στα κατά τόπους υποκαταστήματα.

     Για την υλοποίηση απαιτούνται τα παρακάτω βήματα:  

1. Αναζήτηση Αριθμού Μητρώου Ασφαλισμένου.

     Κάνουμε κλικ [ΕΔΩ] ή στο κουμπί Αριθμός Μητρώου Ασφαλισμένου ΙΚΑ-ΕΤΑΜ αριστερά του Blog στο gadget ΑΜΑ-Ασφ. Ικανότητα ΙΚΑ, και στην οθόνη που εμφανίζεται συμπληρώνουμε τα παρακάτω:

1. Διαλέγουμε καταρχήν ΟΠΑΔ ή ΤΥΔΚΥ.
2. Καταχωρούμε τον αριθμό Μητρώου που αναγράφεται στο βιβλιάριο μας.
3. Συμπληρώνουμε τον κωδικό που εμφανίζεται αριστερά.
4. Κάνουμε κλικ στην "Αναζήτηση".

      Εμφανίζεται ο Αριθμός Μητρώου Ασφαλισμένου στο ΜΠΛΕ πλαίσιο, όπως φαίνεται στη παρακάτω οθόνη, τον οποίο πρέπει να αναγράψουμε στο εξώφυλλο του βιβλιαρίου υγείας του βιβλιαρίου που ήδη διαθέτουμε.
Σημείωση: κάνοντας κλίκ στις εικόνες μεγεθύνονται.

2. Εύρεση Ασφαλιστικής  Ικανότητας.

    Για να διαπιστώσουμε δηλαδή αν είμαστε ασφαλισμένοι τόσο εμείς όσο και τα μέλη της οικογένειάς μας. 

     Κάνουμε κλικ [ΕΔΩ] ή στο κουμπί Ασφαλιστική Ικανότητα ΙΚΑ-ΕΤΑΜ αριστερά του Blog στο gadget ΑΜΑ-Ασφ. Ικανότητα ΙΚΑ,και στην οθόνη που εμφανίζεται συμπληρώνουμε τα παρακάτω:

1. Συμπληρώνουμε τον ΑΜΑ που βρήκαμε παραπάνω.
2. Καταχωρούμε τον ΑΜΚΑ μας.
3. Συμπληρώνουμε τον ΑΦΜ μας.
4. Συμπληρώνουμε τον κωδικό που εμφανίζεται παραπάνω.
5. Κάνουμε κλικ στην "Είσοδο".

     Εμφανίζεται η Ασφαλιστική Ικανότητα. 

     Η ημερομηνία λήξης είναι 31/12/9999 που σημαίνει ότι η ασφαλιστική μας ικανότητα είναι πλήρης και δεν απαιτείται θεώρηση βιβλιαρίου.
     Πατώντας στο βελάκι 1 μπορούμε να δούμε την ασφαλιστική ικανότητα των μελών μας.

     Στην πλήρη πλέον οθόνη παρατηρούμε τα παρακάτω:

1. Εκτυπώνουμε πατώντας το κουμπί εκτύπωσης 1.
2. Στη θέση 2 εμφανίζεται ο ΑΜΑ των μελών της οικογενείας.
3. Στη θέση 3 εμφανίζεται ο ΑΜΚΑτων μελών της οικογενείας.
4. Στη θέση 4 εμφανίζεται η ημερομηνία λήξης ασφάλισης των μελών οικογενείας.

    Παρατηρούμε ότι η ασφαλιστική ικανότητα για Ιατροφαρμακευτική και Νοσοκομειακή Περίθαλψη των μελών της οικογενείας μας λήγει στις 28/02/2015, οπότε απαιτείται εντός μηνός να θεωρηθεί ή ανανεωθεί το βιβλιάριο.

     Για τους κύρια ασφαλισμένους η Ασφαλιστική Ικανότητα λήγει το έτος 9999 δηλ. ποτέ. Ομοίως για όσους παίρνουν κύρια σύνταξη (π.χ. χήρες)

      Για τα τέκνα κάτω των 18 λήγει την ημερομηνία συμπλήρωσης των 18 (ημερομηνία γέννησης).

      Για τα τέκνα που σπουδάζουν το 24ο έτος της ηλικίας.

    Εάν συνεχίζουν να σπουδάζουν το 26ο έτος της ηλικίας αφού προσκομίσουν τα παρακάτω δικαιολογητικά.

Τα απαραίτητα δικαιολογητικά είναι: 

1. Υπεύθυνη Δήλωση.
2. Εκκαθαριστικό Εφορίας 
3. Μηνιαία Βεβαίωση Αποδοχών του ΓΛΚ.
4. Ταυτότητα και φωτοτυπία ταυτότητας
5. Το βιβλιάριο
6. Βεβαίωση σπουδών για τέκνα που σπουδάζουν.

Σημείωση: Για τέκνα κάτω των 18 ετών δέν απαιτείται θεώρηση. Όταν συμπληρώσουν το 18ο ενέργειες όπως παραπάνω για ανανέωση έως το 24ο (μία φορά). Για πάνω από 24 κάθε χρόνο έως το 26ο.

Αρμόδια για θεώρηση βιβλιαρίων υποκαταστήματα ΙΚΑ.

• Στη περιφέρεια τα υποκαταστήματα ΙΚΑ στις πρωτεύουσες Νομών.

• Για τον νομό Αττικής τα Παρακάτω:

1. Υπ/μα ΙΚΑ ΑΘΗΝΩΝ, Μ. Αλεξάνδρου 3 Πλ. Καραϊσκάκη.
2. Υπ/μα ΙΚΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, Ακαδημίας 21
3. Υπ/μα ΙΚΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ, Πανόρμου και Καρύστου 7.
4. Υπ/μα ΙΚΑ ΠΕΙΡΑΙΑ, Ελ. Βενιζέλου 3 και Εθν. Αντίστασης.
5. Υπ/μα ΙΚΑ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ, Χατζηαντωνίου 15.

Διαβάστε περισσότερα »

Η «ΕΣΧΑΤΗ ΓΡΑΜΜΗ» ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ.

       Η «ΕΣΧΑΤΗ ΓΡΑΜΜΗ» ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ.

            [ ΩΣ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΣΤΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ 1940].

                                        Αντιστράτηγος εα Δημήτριος Κ. Μπάκας

      ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Γιορτάζουμε φέτος τα εβδομήντα τέσσερα χρόνια από το Έπος της Γενιάς του 1940. Εκείνοι έπραξαν το ύψιστο καθήκον προς την Πατρίδα και η Ιστορία του Έθνους τους έγραψε με χρυσά γράμματα στις δέλτους της και  όλες οι γενιές θα τους τιμούνε και ευγνωμονούν εσαεί.

Το κροτάλισμα των Γερμανικών πολυβόλων στις αχανείς πεδιάδες της Ευρώπης   είχε παγώσει την έντρομη ανθρωπότητα. Η πολεμόχαρη βία έγραφε, τότε, πάνω  στο στήθος της Ευρώπης, το πυρίκαυστο "Ναι" της υποταγής. Και η μικρή μας Ελλάδα τόλμησε να υψώσει το γυμνό της χέρι και να χαράξει στον ουρανό με τη φλόγα της πίστεως και με το αίμα της θυσίας το αθάνατο "ΟΧΙ" της λευτεριάς.

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΑΥΜΑ.

Την 28η Οκτωβρίου του 40, με ιταμό τελεσίγραφο ο Μουσολίνι, ζητούσε διαβατήριο για την αθανασία. Ζητούσε παράδοση της αιώνιας Ελλάδας, χωρίς όρους. Άλλως 8.000.000 καλογυαλισμένες λόγχες θα τον συνόδευαν σε έναν περίπατο μέχρι την Αθήνα.

Το τι έγινε στις επόμενες μέρες είναι σε όλους γνωστό και είναι αδύνατο να περιγραφεί  άλλωστε σε ένα άρθρο και από οποιαδήποτε πέννα. Ποικιλώνυμες Ιταλικές Μεραρχίες με συχνή αντικατάσταση στρατηγών. Πράσκα, Σοντού, Καβαλέρο και ο SUPER COLONELLO Μουσολίνι, μέσα σε έξι μήνες αλληλοδιαδέχθηκαν με τη σειρά τους την ντροπή της ήττας και ένα φορτίο δυσβάστακτο καταισχύνης.   Σαρώνουν οι φαντάροι μας, μαζί με τους τσολιάδες, τα εκατομμύρια τις λόγχες.

Και γίνονται τα τάνκς περίγελος της Ελληνικής μεγαλοψυχίας. Αντηχούν τριγύρω τα φαράγγια και τα χιονισμένα βουνά. Η Κορυτσά, το Πόγραδετς, η Πρεμετή, το Αργυρόκαστρο, η  Κλεισούρα, το Τεπελένι , η Χιμάρα άκουσαν με αγαλλίαση το πλατάγιασμα της γαλανόλευκης στο φύσημα του παγωμένου βορειοηπειρωτικού βοριά.

Η ιαχή "ΑΕΡΑ»  σκόρπισε, σαν φθινοπωρινά φύλλα, 30 άρτια εξοπλισμένες Μεραρχίες με 700.000 άνδρες, 17.000 οχήματα και 50.000 κτήνη. Απ'αυτούς, 14.000  θάφτηκαν στα παγωμένα βουνά, 18.000 τραυματίες και άχρηστοι από κρυοπαγήματα και 13.000 αιχμάλωτοι. Μια μακάβρια απάντηση στην κομπορρημοσύνη του Μπενίτο.

Πως έγινε όμως το θαύμα; Πως το κατόρθωσαν οι  Έλληνες, μια δράκα ανθρώπων, χωρίς μέσα και όπλα βαριά, χωρίς τάνκς και αεροπλάνα! Κατόρθωσαν το ανθρωπίνως ακατόρθωτο! Αυτό που δίκαια ονομάσθηκε Ελληνικό Θαύμα!

Η πίστη τους στην Πατρίδα τους όπλισε. Θάνατος ή Λευτεριά, το σύνθημα. Ένας λαός με μια φωνή. Κανένας τότε ηττοπαθής ή ακριτόμυθος. Κανένας Θερσίτης  δε βρέθηκε μεταξύ των Ελλήνων. Μπροστά στον άμεσα ορατό εχθρό και το τρομερό φάσμα του χαμού της Πατρίδας οι Έλληνες, τότε, ενώθηκαν σε ένα σώμα και μια ψυχή.

Δεν ήταν, όμως, ο τρόμος που τους ένωσε. Εάν είχαν συνενωθεί από το ορμέφυτο του φόβου για τα δεινά του πολέμου θα είχε καταρρεύσει η Ελλάδα, όπως κατάρρευσαν και οι λοιπές χώρες. Μια αρμονική σύνθεση κράτησε το Έθνος όρθιο. Αναδύθηκε, τότε, μια πρωτόγνωρη εθνική και πατριωτική συνείδηση, που είχε χαραχθεί στο είναι των Ελλήνων με το αίμα των πολυετών πολεμικών αγώνων.

Ανδρώθηκε τότε ένα τεράστιο «εμείς».

Απέναντι ήσαν «εκείνοι», που θέλησαν να καταλύσουν τη λευτεριά.

Ξεκάθαρος ο εχθρός. Κανένα δίλημμα: ο αγώνας μέχρι εσχάτων.

Το κρίσιμο πολεμικό γεγονός ανέδειξε στην ακέραια  μορφή της την πολεμική αρετή των Ελλήνων. Ένας απέραντος άλογος και συνάμα έλλογος ενθουσιασμός πλημμύρισε και κυρίευσε τον ελληνικό λαό. Ένα διονυσιακό παραλήρημα ταυτίσθηκε με το απολλώνιο φως και την «εν Θεώ» έλλαμψη. Αναδύθηκε μια  πρωτόγνωρη μεταρσίωση για δράση. Η ένδοξη ελληνική ιστορία και  το μέλλον της Ελλάδας δήλωσαν το βροντερό «παρόν» στην πιο κρίσιμη  συνάντηση της Πατρίδας μας με την υποδούλωση και το θάνατο.

Όχι πλέον χρόνος, αλλά ένα φέγγος αιωνιότητας απλώθηκε τότε.

Τα πάντα  ήταν δυνατά εκείνες τις ημέρες.

Να πως έγινε το Ελληνικό Θαύμα!

Λειτούργησαν αρμονικά όλα τα στοιχεία που απαρτίζουν την Πατρίδα!

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΓΕΝΙΑ.

Στην ειρηνική περίοδο αλλάζει η ψυχολογία και αυτό είναι, απόλυτα, φυσιολογικό, γιατί ο άμεσος εξωτερικός εχθρός δεν είναι τόσο αισθητός. Οι αξίες μεταλλάσσονται. Ανατρέπεται η ιεράρχηση των αγαθών. Το ύπατο αγαθό  της ελευθερίας της Πατρίδας ξεθωριάζει. Τη θέση του ιερού καταλαμβάνει το ατομικό συμφέρον με τις σχετικές του αξίες: την ατομική  ευδαιμονία, την ευζωία, την άνεση και την  κατανάλωση αγαθών.

Η αλήθεια στενεύει τα όριά της. Ωραίο είναι « ό,τι αρέσει στο εγώ» και καλό θεωρείται «ό,τι συμφέρει στο άτομο».

Πρυτανεύει η πλεονεξία, που γεννά τη διχοστασία.

Ένας μηδενισμός επικρατεί, ο οποίος εξισώνει το όλο με το τίποτα και  προκαλεί ένα  τρομακτικό  κενό. Η  εμπιστοσύνη μετατρέπεται σε δυσπιστία. Η αγάπη σε φανερό ή συγκαλυμμένο μίσος. Η ελπίδα  σε απόγνωση και απελπισία. Το μέλλον φαντάζει ζοφερό.

Το χειρότερο είναι, όμως, ότι η υπόσταση της Πατρίδας διακυβεύεται εν ειρήνη σε μεγαλύτερο, πιθανότατα, βαθμό, από όσο σε πολεμική περίοδο.

Ισχύει, βέβαια, η άποψη ότι « πολιτική είναι συνέχιση του πολέμου με άλλα μέσα». Σε ένα παγκοσμιοποιημένο οικονομικά  περιβάλλον, με μια ασύδοτη εμπορευματοποίηση, στο κυνήγι του κέρδους, που δεν υπολογίζει ουσιαστικά σύνορα εθνών- κρατών, αλλοιώνονται  τα βασικά χαρακτηριστικά της ανθρωπινότητάς μας.

Οι πολίτες από πρόσωπα καθίστανται απλά άτομα, ευεπίφορα στην επιβαλλόμενη από ΜΜΕ κουλτούρα.

Οι συνειδήσεις αμβλύνονται. Το ατομικό συμφέρον κυριαρχεί απόλυτα και οι δεσμοί συνοχής καταλύονται.

Την Πατρίδα την θέλουμε μόνον, όταν μας εξυπηρετεί στις  ατομικές, συνομοταξιακές, συνδικαλιστικές ή κομματικές, αποσπασματικές προτεραιότητες.

Αντίθετα, κυριολεκτικά, αγνοούμε, ότι όλα τα παραπάνω συμφέροντα έχουν σχετικό νόημα και μπορούν να βρουν ικανοποιητική λύση, ΜΟΝΟΝ, όταν υπάρχει η Πατρίδα.

  

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Θαρρούμε ότι η κρίση μπορεί να αποτελέσει τη μεγαλύτερη «ευκαιρία» για ανάνηψη. Το πάθημα μπορεί να γίνει μάθημα και να μας προσδώσει  ισχύ για ολική επαναφορά των δοκιμασμένων  αξιών μας. Αυτό δε σημαίνει οπισθοδρόμηση, αλλά επιστροφή στις σταθερές, που δίδαξε η εμπειρία των λαών. Να τοποθετήσουμε και πάλι στην πρώτη βαθμίδα των αξιών μας τη σωτηρία και την αξιοπρέπεια της Πατρίδας, αφού όμως,  προσδιορίσουμε ποιας μορφής Πατρίδα θέλουμε. Άραγε τη στριμωγμένη στο «οικονομικό  καναβάτσο», που τη λοιδορεί όλη η παγκόσμια αρένα και  για την οποία οι  απανταχού ομογενείς μας ντρέπονται, ενώ εμείς οι ίδιοι τη μισούμε! Μια άχρωμη και απρόσωπη μονάδα, που θα τρέφεται από το φως των άλλων ή με μια δημιουργική  εθνική προσωπικότητα, αξία όχι μόνον να δέχεται , αλλά και να χαρίζει στους ανθρώπους ολόκληρου του Κόσμο μας, όπως έκανε πάντοτε,  κοινωνικές  και πολιτισμικές αξίες!

Σε μια εποχή, σαν τη δική μας, που επικρατεί το ατομικό συμφέρον, είναι δύσκολο να μιλάμε για συλλογική προσπάθεια  και καθήκον. Παρά ταύτα όμως υπάρχει  ένα  τελευταίο μετερίζι της ύπαρξης της Πατρίδας μας. Η «έσχατη γραμμή  Εθνικής Άμυνας», η οποία «στοιχίζεται»   στις ψυχωμένες με  γνήσια αγάπη για την Πατρίδα καρδιές των Ελλήνων.  Των πεπεισμένων, ότι είναι απαραίτητη μια υγιής οντότητα Πατρίδας, που έχει δυνατότητες περισσότερες από τα ασύνδετα άτομα. Όσων επιζητούν  το προσωπικό τους συμφέρον, αλλά παράλληλα προσφέρουν και ό,τι απαιτεί η υπόσταση της Πατρίδας. Εκείνων, που διεκδικούν λιγότερα από όσα προσφέρουν και δεν επηρεάζονται από τη στάση άλλων με αλλοτριωμένη συνείδηση.

Αμέτρητες οι περιπτώσεις. Θα αναφέρουμε  ενδεικτικά μόνον:

·         Ο αγρότης, που ποτίζει το χωράφι του με ιδρώτα και  υπομονή.

·         Ο ψαράς, που ξενυχτάει στο σκοτάδι για μια καλή ψαριά.

·         Ο ευσυνείδητος υπάλληλος, που δεν απεργεί σε κρίσιμο χρόνο.

·         Ο γιατρός , που διανυχτερεύει κοντά στον ασθενή και γεμίζει η ψυχή του.

·         Ο δάσκαλος, που εκτελεί το λειτούργημά του με γλίσχρες αμοιβές.

·         Ο μηχανικός, που εκτελεί ευσυνείδητα οικονομικά το τεχνικό έργο.

·         Ο δικαστής , που αποδίδει τη δικαιοσύνη μέσα σε απειλές.

·         Ο ιερέας, που προσπαθεί να διατηρήσει την Πίστη μας ακίβδηλη.

·         Όσοι ξενυχτούν με αυτοθυσία για την ασφάλειά μας.

·         Όσοι  ρίχνονται με αυτοθυσία στη φωτιά και την πλημμύρα.

·         Ο στρατιώτης που φυλάει, νύχτα μέρα, σκοπιά στο Φυλάκειο Ω.!

·         Ο ναύτης, που περιπολεί μέσα στο ανήλιο υποβρύχιο.

·         Ο πιλότος που δεν γνωρίζει εάν θα επιστρέψει στην οικογένειά του.

·         Τα  στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων,  που δίνουν  καθημερινή μάχη για τη διατήρηση του φρονήματος των ελληνόπουλων.

·         Όσοι εφαρμόζουν τους  νόμους της Πατρίδας από πίστη και καθήκον.

·         Όσοι εθελοντικά και  χωρίς ιδιοτέλεια  προσφέρουν  στα κοινά.

·         Όσοι  στην   εκτέλεση  του  καθήκοντος  διακινδυνεύουν  τη  ζωή  τους.   [ως ελάχιστο μνημόσυνο αναφέρονται]: Οι Λοχίες Πεζοναύτες: Γεώργιος Ορφανίδης και Αναστάσιος  Μεζάλας.

·         Και όσοι  από αγάπη  στην  Πατρίδα  προσφέρουν  τον  εαυτό τους στη θέση άλλου, όπως ο Δεκανέας Πεζοναύτης Φώτης Ανδρικόπουλος……

·         Και τόσοι άλλοι  αγνοί,  φιλότιμοι  και  φιλοπάτριδες  συμπολίτες μας,  που μοχθούν  νυχθημερόν για το δικό τους καλό και της Πατρίδας συνάμα.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ.

Το δικό μας καθήκον, σκληρό, άκαμπτο και απαρέγκλιτο  είναι:

·         Να μη τους ξεχνάμε και προπαντός να μη τους απογοητεύσουμε.

·       Να πυκνώσουμε με τη δική μας συμμετοχή τις τάξεις της «έσχατης γραμμής  Εθνικής  μας Άμυνας».

·         Ως ελάχιστο δείγμα ευγνωμοσύνης προς τους  Τιτάνες της γενιάς του  1940, ας πλημμυρίσει η καρδιά μας με το μοναδικό Ελληνικό φιλότιμο, αυτές τις μέρες της Επετείου του Θαύματος , τώρα που ηχεί και πάλι μελωδικά στα αυτιά μας, σαν κλάμα και τραγούδι συνάμα, το αιώνιο καταπίστευμά τους:

         « Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του Πατρίου εδάφους».

                                                                 Δημήτριος  Κ. Μπάκας

                                                               Αντιστράτηγος εα.[Οκτ. 2014]

Διαβάστε περισσότερα »

ΣτΕ: Στις Στρατιωτικές Σχολές υποψήφιοι που δεν έχουν ελληνική καταγωγή

Να εισέρχονται στις Στρατιωτικές Σχολές και υποψήφιοι οι οποίοι δεν έχουν ελληνική καταγωγή (Έλληνες το γένος) αλλά έχουν μόνο την Ελληνική ιθαγένεια έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο απέρριψε την προσφυγή απόστρατων αξιωματικών και Έλληνα πολίτη.

Οι απόστρατοι αξιωματικοί και ο Έλληνας πολίτης (και Έλληνας το γένος) ζητούσαν να ακυρωθεί η από 15.4.2011 απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας η οποία όριζε στα προσόντα συμμετοχής στον διαγωνισμό για την εισαγωγή στα Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, στην Σχολή Ευελπίδων, κ.λπ., ότι πρέπει οι υποψήφιοι να έχουν την Ελληνική ιθαγένεια, χωρίς να απαιτείται να είναι Έλληνες το γένος, καθώς και η απόφαση του υπουργού Παιδείας με την οποία κυρώθηκαν οι πίνακες επιτυχόντων στα Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, κ.λπ.

Η Ολομέλεια του ΣτΕ ερμηνεύοντας το άρθρο 4 του Συντάγματος περί ισότητας των πολιτών έκρινε ότι οι νομοθετικές διατάξεις με τις οποίες θεσπίζεται «ως προσόν για την πρόσβαση στις δημόσιες λειτουργίες εκτός από την Ελληνική ιθαγένεια και η Ελληνική καταγωγή», είναι αντίθετες στο επίμαχο άρθρο 4 του Συντάγματος.

Οι σύμβουλοι Επικρατείας σημειώνουν ότι το άρθρο 4 του Συντάγματος «εγγυάται την ίση πρόσβαση όλων των Ελλήνων στις δημόσιες λειτουργίες» και δεν επιτρέπει διάκριση των Ελλήνων πολιτών ανάλογα με την εθνική τους καταγωγή.
Όμως, οι σύμβουλοι Επικρατείας Δημ. Αλεξανδρής και Βασ. Αραβαντινός, μειοψήφισαν και εξέφρασαν την άποψη ότι από τις Συνταγματικές επιταγές «δεν συνάγεται το δικαίωμα όλων των Ελλήνων πολιτών να γίνονται δεκτοί στις παραγωγικές Σχολές στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων».

Σύμφωνα με τους δύο συμβούλους, οι Ένοπλές Δυνάμεις «αποτελούν τον βασικό θεσμό που διαφυλάσσει την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας και ιδίως σε περίοδο κρίσεως είναι απαραίτητο να διαθέτουν συνοχή και υψηλό ηθικό» και προσθέτουν:

«Είναι απαραίτητο, ενόψει της γεωπολιτικής θέσεως της χώρας, όπως προκύπτει από την νεότερη ιστορία της και του ευαίσθητου χαρακτήρα των Ενόπλων Δυνάμεων, ιδίως σε περίοδο κρίσεως, αυτές να στελεχώνονται μόνο από Έλληνες πολίτες με Ελληνική καταγωγή».

Οι απόστρατοι υποστήριζαν ότι είναι αντισυνταγματική η διάταξη που προβλέπει την εισαγωγή στις Στρατιωτικές Σχολές μόνο με το προσόν της Ελληνικής ιθαγένειας και όχι του Ελληνικού γένους.

Διαβάστε περισσότερα »

Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΩΣ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΑΡΕΤΗ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ.

Η  ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΩΣ  ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΑΡΕΤΗ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ.

                                                          Γράφει ο  Δημήτρης  Μπάκας

        ΠΡΟΟΙΜΙΟ.

Ανάπτυξη η μαγική λέξη της εποχής μας. Η πανάκεια  για κάθε κακοτυχία. Η δύναμη προς την ευημερία σε παγκόσμια κλίμακα. Η Χώρα μας, που μαστίζεται από την πολύχρονη κρίση, στην ανάπτυξη έχει στηρίξει όλες τις ελπίδες μας!

Πως εννοούμε όμως την ανάπτυξη! Ποιο είναι το περιεχόμενό της; Ο καθένας μας  έχει και τη δική του εκδοχή. Το δικό του  πρόβλημα τον αγγίζει πιο πολύ από ότι αντιλαμβάνεται το ευρύτερο κοινωνικό ή  εθνικό ή  το πρόβλημα του διπλανού του. Το προσωπικό μας συμφέρον μας έχει στρέψει στο κυνήγι της ατομικής μας απόλαυσης. Ζούμε, όμως,  σε μια αυταπάτη. Δεν έχουμε συνειδοποιήσει, ότι η δική μας ευτυχία είναι άρρηκτα συνυφασμένη  με το ανθρώπινο και φυσικό περιβάλλον.

Δεν είμαστε ειδικοί στα οικονομικά, αλλά δε θέλουμε να πιστέψουμε ότι εννοείται, ως ανάπτυξη, ό,τι κυκλοφορεί ευρέως στη νοοτροπία μας.  Να «πέσει», δηλαδή,  στην αγορά  ρευστό χρήμα. Να αρχίσουμε  να αγοράζουμε προϊόντα, τα πιο πολλά εισαγωγής. Να αυξηθεί η κατανάλωση. Και να είμαστε περιχαρείς γιατί …ευημερούμε! Αυτήν την ανάπτυξη την δοκιμάσαμε τις προηγούμενες δεκαετίες και μας βγήκε πικρή. Πρόσφερε σε κάμποσους εφήμερη και επίπλαστη ευημερία, αλλά στους πολλούς δυστυχία και απελπισία.

       Ευελπιστούμε, και υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις γι΄αυτό, ότι οι αρμόδιοι για τα οικονομικά εννοούν με τον όρο οικονομική ανάπτυξη  την πραγματική  παραγωγή  προϊόντων  και υπηρεσιών σε μια οικονομία με την πάροδο του χρόνου. Ως δείκτης ανάπτυξης ορίζεται ο μέσος ποσοστιαίος ρυθμός αύξησης του  πραγματικού ακαθαρίστου εγχώριου προϊόντος και υπολογίζεται σε πραγματικούς  όρους, δηλαδή διορθωμένους, ως προς τον πληθωρισμό και όχι ονομαστικούς. Μια μακροχρόνια τάση[δεκαετίες] και όχι μια βραχυχρόνια διακύμανση[ τρίμηνα, εξάμηνα] του παραγόμενου προϊόντος.

Πιο καλά ακόμη θα είναι, εάν νοείται η «αειφόρος ανάπτυξη», τουτέστιν εκείνη,  που σχεδιάζεται  και υλοποιείται λαμβάνοντας  υπόψη την προστασία του περιβάλλοντος  και τη βιωσιμότητα. Γνώμονας της αειφορίας είναι η μέγιστη δυνατή απολαβή αγαθών από το περιβάλλον , χωρίς όμως να διακόπτεται η φυσική  παραγωγή αυτών των προϊόντων σε ικανοποιητική ποσότητα και στο μέλλον.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ.

Εκτιμάται, ότι η  οικονομική ανάπτυξη, ακόμη και στην υγιή της μορφή, παρά το ότι, θεωρείται, ως εάν  ατμομηχανή  προόδου και ευημερίας  δεν συνιστά, από μόνη της, την ικανή και αναγκαία συνθήκη  ολβιότητας ενός λαού. Η ασύμμετρη, μάλιστα, κυριαρχία της, συντελεί στην κατάδυση των λοιπών βασικών παραγόντων ευτυχίας και  προκαλεί ασταθείς ισορροπίες  στην κοινωνική λειτουργία. Για να έχει τα ευεργετικά της αποτελέσματα επιβάλλεται να συνδυασθεί με μια πλατύτερη, ουσιαστικότερη και πιο ολιστική ανάπτυξη. Μια ανάπτυξη, ως εάν ανάδυση από ένα αρμονικό κοινωνικό –πολιτικό- πολιτισμικό-οικονομικό –εθνικό- θρησκευτικό και δημοκρατικό κλίμα του λαού.

Με τον  όρο ανάδυση, το αντίθετο της έννοιας κατάδυση[= καταβύθιση μέσα σε υγρό] εννοούνται τα χαρακτηριστικά και οι ιδιότητες που προέρχονται από τη σύνθεση διαφόρων στοιχείων ή συστατικών, που συγκροτούν ένα όλον. Δεν ανάγονται, αποκλειστικά, στα χαρακτηριστικά και στις ιδιότητες των μεμονωμένων συστατικών. Δεν ταυτίζονται με τα αποτελέσματα, που είναι γραμμικές συνέχειες.  Δεν είναι επιφαινόμενα, ούτε εποικοδομήματα. Είναι ανώτερες ιδιότητες, που μπορούν να αναδρούν στα συστατικά προσδίδοντάς τους ιδιότητες του όλου. Προέρχονται από την αλληλεπίδραση της οργανωτικής σύνθεσης  του όλου.

 Όταν το κάθε συστατικό έχει την σωστή αναλογία έχουμε αρμονική σύνθεση με άριστα αποτελέσματα. Κανένα συστατικό δεν κυριαρχεί, αλλά  συμμετέχει αναλογικά σε ελεύθερη σύνθεση. Άρωμα και ευαρέσκεια αναδύονται από την αρμονία. Η δυσοσμία και ο αφόρητος θόρυβος  κυριαρχούν σε περίπτωση αταξίας.

Κάποια παραδείγματα αρμονικής ανάδυσης θα μας πείσουν για την αξία τους:

·   Η μοσχοβολιά, η γλυκιά ευωδία, το ανάβλυσμα ενός λουλουδιού.

·   Η υπέροχη  μελωδία   μιας υπέροχης μουσικής σύνθεσης.

·   Η μαγεία που εκπέμπουν τα χρώματα ενός ωραίου πίνακα ζωγραφικής.

·   Η αύρα που εκπέμπει μια προσωπικότητα με ευγένεια και σοφία.

·   Η ωραιότητα που μας γοητεύει χωρίς να  προκαλεί.

·   Ανάδυση είναι ο πολιτισμός, η κουλτούρα κάθε λαού κοκ.

Η  ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΩΣ  ΑΡΕΤΗ ΣΕ ΜΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Για να έχει υπόσταση ένας ζωντανός οργανισμός, [από το ελάχιστο μόριο  ζωής μέχρι  την Συνομοσπονδία Κρατών], πρέπει να συντρέχουν  τρεις βασικές συνθήκες:  

·   Τα συστατικά όργανα να λειτουργούν με σχετική ελευθερία στο δικό τους  ζωτικό χώρο και να είναι αρμονικά συντονισμένα μέσα στο όλο.

·    Το όλον να αυτοοργανώνεται και να ενεργεί με σχετική αυτοτέλεια.

·   Το όλον να είναι αρμονικά συνδεδεμένο  με το περιβάλλον του.

Εάν, πολύ απλά, αξία είναι η σχέση μας με ένα αντικείμενο, αγαθό το αντικείμενο στο οποίο πραγματώνεται η αξία, τότε αρετή είναι η δύναμη πραγμάτωσης της αξίας. Από τις παραπάνω συνθήκες αναδύεται η δύναμη  επιβίωσης, ήτοι η αρετή, [αρχική έννοιά της είναι η ανδρεία στο πεδίο της μάχης]. Η ειδοποιός δυνατότητα ύπαρξης. Η δύναμη βούλησης πράξεως για επίτευξη σκοπού.

Καθ’ όμοιο τρόπο η ολιστική ανάπτυξη ενός Έθνους είναι η ισχύς, που αναδύεται από τη σύνθεση  των  ποιοτήτων του Λαού. Η ειρηνική αρετή αντίστοιχη  της πολεμικής[, την οποία το Ελληνικό Έθνος έχει επιδείξει επανειλημμένως].

Το όλον, εν προκειμένω η Πατρίδα, αντιμετωπίζει πιέσεις, που δεν μπορούν να αντέξουν οι πολίτες μόνοι τους. Βρίσκεται, όμως, πάντοτε σε ευαίσθητη ισορροπία εξωτερικών φορτίσεων και εσωτερικής εντροπίας[αταξίας]. Σε περίοδο πολέμου  ο εμφανής εξωτερικός  κίνδυνος ενισχύει σημαντικά την εσωτερική συνοχή. Σε περίοδο ειρήνης, οι εγωκεντρικές τάσεις καταστρέφουν τις εσωτερικές δυνάμεις συνοχής. Έτσι εκφυλίζεται η οντότητα της Πατρίδας.

 Ο εξαναγκασμός[αστυνόμευση και τιμωρία], έχει ελάχιστα και χρονικά περιορισμένα αποτελέσματα. Η ουσιαστική δύναμη συνοχής, η ειρηνική εθνική αρετή, αναδύεται από το κοινό συναίσθημα του συνυπάρχειν των μελών της Κοινωνίας μας. Αυτό εκδηλώνεται ως επιθυμία- ευαρέσκεια και βούληση των πολιτών για κοινή εθνική δράση. Που σημαίνει απλά ότι το γενικό συμφέρον, όπου απαιτείται, υπερτερεί του ατομικού, χωρίς αυτό να παραβλέπεται.

Όπως κάθε αρετή, είναι προϊόν εθισμού και  πράξεως. Θέμα αγωγής και σφαιρικής παιδείας[ παιδαγωγίας και ανδραγωγίας], με βασική μέθοδο το παράδειγμα. Είναι θέμα άσκησης, νοοτροπίας και πολιτισμού. Μια σταδιακή άνοδος του Λαού στη κλίμακα των αξιών του. Των πολιτών και των κυβερνόντων.

Η δημοκρατία είναι η πιο ευαίσθητη ανάδυση μιας ευνομούμενης και αρμονικής Κοινωνίας. Είναι στην ουσία της ταυτόσημη με τη γενική ανάπτυξη. Η Δημοκρατία με αυτή την έννοια δεν επιβάλλεται. Αναδύεται από την αρμονική λειτουργική συναίρεση όλων των τάσεων, με  γνώμονα το υπέρτερο συμφέρον της Πατρίδας μας, μέσα από ένα ειλικρινή και δημιουργικό διάλογο και αλληλοέλεγχο μεταξύ των πολιτών και των εντολοδόχων διαχειριστών της εξουσίας.  Ο Λόγος επιβάλλει την τάξη σε αγαστή συναίνεση με την ωραιότητα και ευαρέσκεια  δημιουργώντας συνθήκες ηθικής, που αναδίδουν άρωμα ουσιαστικής ευτυχίας. Έτσι αναπτύσσεται η συνειδητή ευθύνη εθελοντικής σύγκλισης των προσπαθειών όλων.

Το οικονομικό στοιχείο διαδραματίζει το δικό του σημαντικό ρόλο, όπως άλλωστε  το Κοινωνικό, η  Δικαιοσύνη, η Εθνική άμυνα, το Θρησκευτικό , η Παιδεία κλπ. Το Πολιτικό στοιχείο έχει τον κύριο συντονιστικό ρόλο, αλλά δεν κυριαρχεί στα λοιπά, ούτε ποδηγετείται από κανένα.

 Η Δημοκρατία δεν είναι η ονομαστική εφαρμογή , κατά το δοκούν του καθενός, αλλά ένα διαρκές πρόταγμα όλων των μελών  και των οργάνων της πολιτείας. Τότε καθίσταται αρετή ολόκληρου του Λαού, ο οποίος  δημιουργεί την οντότητα  Πατρίδας άξιας σεβασμού στα πλαίσια του  Παγκόσμιου περιβάλλοντος.

     ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ.

Η οικονομική ανάπτυξη παίζει τεράστιο ρόλο στη ζωή μας. Παράγει άπειρα προϊόντα που συμβάλλουν στην ποιότητα της διαβίωσής μας. Σημαντικότατες, όμως, ανθρώπινες ανάγκες δεν καλύπτονται από την οικονομική ανάπτυξη και μόνον. Η δικαιοσύνη, η αξιοπρέπεια, η εκτίμηση, η εμπιστοσύνη, το πνεύμα καλής πίστης, η ψυχική υγεία, ο σεβασμός, η αγάπη και τόσα άλλα απαραίτητα αγαθά για την ολβιότητά μας δεν παράγονται σε κανένα  εργαστήριο χημείας ή  σε βιομηχανικό εργοστάσιο, οποιασδήποτε τεχνολογίας.

Είναι  ψυχικά και πνευματικά αγαθά, στα οποία πραγματώνονται  υψηλές αξίες, τα οποία ευδοκιμούν σε  διαφορετικής ποιότητας λειμώνες και οικοφωλεές. Είναι αναδύσεις αρμονικών ανθρώπινων σχέσεων σε κοινωνίες που δημιουργούνται με πρώτη αξία την ανθρώπινη προσωπικότητα. Αναπτύσσονται σε μια ωραία γειτονιά, όπου ο καθένας μοιράζεται τη χαρά και τη λύπη.  Στο καλό Σχολείο που πλάθει τα παιδιά μας. Στο Στράτευμα[ ναι σωστά διαβάζετε], το μεγάλο και μοναδικό Σχολειό ανδραγωγίας, που  μετουσιώνει τους νέους μας σε ώριμους και υπεύθυνους άνδρες. Πρώτιστα, όμως, καλλιεργούνται στη θαλπωρή της  αρμονικής οικογένειας, όπου  θάλλει η αγάπη, που αναπληρώνει όλες τις προϋποθέσεις ανθρώπινης συμβίωσης.

Όταν ζούμε, ως εάν οικογένεια αναδύεται η ύπατη αρετή- ισχύς συνύπαρξης. Τότε το άτομο φθάνει στην κορυφή της ανθρωπιάς του.  Στον  ανθρωπισμό,  όπου   ευδοκιμεί το εντελβάϊς, που λέγεται φιλάνθρωπη αγάπη.

 Ιδανικός δρόμος θα μου πείτε. Έχετε δίκιο. Αλλά και ως τάση και ως ιδανικό μας είναι απαραίτητο, αφού χάσαμε κάθε άλλο σκοπό μέσα στο εμπορικό κέρδος.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ.

 Τίποτε δε μας χαρίζεται εάν δεν  το αξίζουμε. Ο  στίβος της ζωής  είναι ως εάν στίβος  Ολυμπιακών Αγώνων. Η συμμετοχή μας προϋποθέτει καταβολή συνεχούς  προσπάθειας προετοιμασίας, ως πολίτες και ως Έθνος- Πατρίδα. Τα προβλήματα είναι  ποικίλα και ανυπέρβλητα για μεμονωμένα άτομα. Μόνον με την αρετή του συνανήκειν αμβλύνονται. Αρετή που αναδύεται από καλλιεργημένες ανθρώπινες φύσεις. Όχι με φόβο και καταναγκασμό, αλλά με εθελοντική εκχώρηση μέρους του εγωκεντρικού μας χώρου για την ανάπτυξη υγιούς κοινωνίας. Ασφαλώς  και θα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και συμφέροντα. Αλλά οι αντιπαλότητες στο μέτρο να μη  καταστρέφουν το όλον.

Με ενσυναίσθηση και σεβασμό του διπλανού, ως αξίας ισότιμης της δικής μας να μάθουμε να διεξάγουμε ειλικρινή διάλογο για την επίλυση των προβλημάτων.

Προσωπική ευτυχία χωρίς αντίστοιχη γενική δε γίνεται.

Πρώτα  να δημιουργήσουμε Πατρίδα, ως οντότητα και ύστερα να ζητήσουμε από εκείνη τη φροντίδα της.

Κανένας δεν αποποιείται τα αγαθά, που μας προσφέρει η οικονομική και τεχνολογική ανάπτυξη. Όπως κάθε πρόοδος, όμως, ενέχει και τα αρνητικά της, τα οποία μπορούμε να τα εξισορροπήσουμε με πνεύμα δικαιοσύνης και αδελφοσύνης.

Να μη θεωρείται ο άνθρωπος αντικείμενο εκμετάλλευσης. Η τεχνολογία παράγει ήδη κοτόπουλα, χωρίς…φτερά και γουρουνάκια χωρίς…μάτια!!! Γιατί εκτρέφονται ταχύτερα και με μικρότερο κόστος από τα κανονικά!!! Ας μη παραχθούν στο βωμό του κέρδους και «ανθρώπινα όντα … τυφλά στο νου και την καρδιά», ως καταναλωτές μόνον!! Η σωφροσύνη ας καθορίζει το μέτρο και το όριο. Να καταναλίσκουμε προϊόντα, που είναι όντως αγαθά. Ήτοι να έχουν αντίστοιχη αξία με τη  σπουδαιότητα  της ανάγκης μας.  Όχι προϊόντα για το  κέρδος μόνον.    

 Κινδυνεύουμε να μετατρέψουμε τη «βιτρίνα των καταστημάτων» σε «ιερό χώρο» και το περιεχόμενό της σε… « ακίνητο πρώτο κινούν» του Αριστοτέλη δηλ. θεό. Ο Θεός μας είναι Πάνσοφος, Παν-ωραίος και Πανάγαθος. Είναι Αγάπη. Το χρήμα είναι ουδέτερο μέσον που ο άνθρωπος εφεύρε για διευκόλυνση των συναλλαγών του. Είναι επικίνδυνο για την υπόστασή μας η  «πίστη» στο χρήμα ως εάν να είναι θεός!!!  Το Θείο μπορεί, μερικώς να αντικατασταθεί με την ανθρωπότητα. Όχι ως γένος βιολογικών  όντων, αλλά ως πνευματική αξία. Ως σοφία, ως αγάπη, ως ανθρωπινότητα. Ως ανθρωπιά και ανθρωπισμός. Ως ύπατη  ανθρώπινη αρετή. Η αγάπη της Αγάπης[η αγάπη του φιλείν και αγαπάν], που είναι η πιο καθαρή, ανυστερόβουλη και δεν εξαρτάται από το αντικείμενο αγάπης. Αρετή που αναδύεται από την ευεργετική ανατροφή [ παιδαγωγία και ανδραγωγία] σε πνεύμα πατρικού νόμου, μητρικής στοργής  και αδελφικής αγάπης. Υπέρτατο αντικείμενο αγάπης[το Αγαθό των αγαθών] είναι η Πατρίδα μας.  Ό,τι «.. πολυτιμότερο και αγιότερο …» υπάρχει[Σωκράτης] .

 Την χτίζουμε, την Πατρίδα μας, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ με αρμονική συνεργασία.  Εμείς οι ίδιοι, δυστυχώς την καταστρέφουμε με τις καθημερινές μας εγωκεντρικές πράξεις.

Σε ότι αφορά τους πολιτικούς, στους οποίους ανήκει το μεγάλο μερτικό ευθύνης συντονισμού, εκείνοι σε μια  υγιή δημοκρατική κοινωνία «χορεύουν», ανάλογα με το… «σκοπό», που ο Λαός επιθυμεί.

Πρώτα, λοιπόν, ο Άνθρωπος. Ο Άνθρωπος μπορεί να δημιουργήσει  υγιή ολική ανάπτυξη, από την οποία θα δημιουργηθούν κατάλληλες συνθήκες[νοοτροπία] για περαιτέρω καλλιέργεια πιο ανθρώπινων ανθρώπων. Ευτυχισμένων ανθρώπων!                        

                                                                               Δημήτρης  Μπάκας

                                                                                                     Σεπ. 2014

Διαβάστε περισσότερα »